W spawaniu aluminium stosuje się prąd AC, ponieważ umożliwia on usuwanie warstwy tlenków z powierzchni metalu. Prąd DC zapewnia natomiast stabilny łuk i wysoki przetop przy spawaniu stali oraz konstrukcji nośnych.

Wybór między prądem AC a DC wpływa na właściwości łuku, stabilność procesu i jakość spoiny. Nie ma jednej „lepszej” metody dla każdego materiału, bo charakter prądu trzeba dopasować do metalu, grubości, rodzaju złącza i efektu, jaki ma dać spoina. Spawacz decyduje więc nie według zasady „AC albo DC”, tylko według tego, jak zachowuje się materiał w wysokiej temperaturze.

Który prąd — AC czy DC — jest lepszy do spawania aluminium?

Aluminium ma jedną cechę, która powoduje większość problemów: na powierzchni tworzy się warstwa tlenku, topiąca się dopiero powyżej 2000°C. Sam metal topi się przy ok. 660°C, więc różnica jest ogromna. Żeby wykonać czystą spoinę, trzeba ten tlenek skutecznie usuwać w trakcie pracy.

Dlatego przy spawaniu aluminium metodą TIG stosuje się:

TIG AC:

  • Umożliwia bieżące „zrywanie” warstwy tlenku
  • Daje pełniejszą kontrolę nad jeziorkiem
  • Sprawdza się przy większości stopów aluminium i magnezu

W wyjątkowych przypadkach — np. przy stopach o poprawionej przewodności — używa się także TIG DC, ale to sytuacje specyficzne i wymagają dużego doświadczenia.

Spawanie AC – gdzie ma przewagę?

Prąd zmienny (AC) co pół okresu zmienia kierunek. Ta zmiana pozwala czyścić powierzchnię aluminium, rozbijając warstwę tlenku.

Najważniejsze cechy AC:

  • Bardzo dobre czyszczenie powierzchni podczas pracy
  • Skuteczność przy aluminium i magnezie
  • Możliwość pracy na grubszych elementach
  • Większa trudność prowadzenia łuku — potrafi być niestabilny
  • Często wymaga bardziej zaawansowanych urządzeń TIG

AC stosuje się wtedy, gdy materiał potrzebuje aktywnego czyszczenia, a priorytetem jest jednorodna spoina.

Zobacz również palniki perun!

Spawanie DC – stabilny łuk i wysoki przetop

Prąd stały (DC) jest prostszy, stabilniejszy i bardziej przewidywalny. To podstawowa technika w pracy ze stalą węglową, nierdzewną i wieloma innymi stopami.

Zalety DC:

  • Stabilny, skoncentrowany łuk
  • Głębszy przetop
  • Dokładniejsze prowadzenie jeziorka
  • Bardzo dobra kontrola w cienkich blaszkach i w konstrukcjach masywnych
  • Szerokie zastosowanie — praktycznie wszystkie materiały poza aluminium i magnezem

Warunek: powierzchnia musi być dobrze przygotowana, bo DC nie usuwa zanieczyszczeń z powierzchni.

Różnice pomiędzy spawaniem DC i AC

CechaACDC
Kierunek prąduZmiennyStały
Stabilność łukuNiższaBardzo wysoka
Usuwanie tlenkówSkuteczneBrak
MateriałyAluminium, magnezStale węglowe, nierdzewne, większość stopów
ZastosowanieElementy z twardą warstwą tlenkówPrecyzyjne i konstrukcyjne łączenia

AC czy DC — co wybrać?

Nie ma jednego zwycięzcy. Obie techniki się uzupełniają:

  • Aluminium i magnez → AC
  • Stal, nierdzewna, konstrukcje → DC
  • Prace wymagające czystej powierzchni → AC
  • Prace wymagające stabilnego łuku i dużej precyzji → DC

W praktyce spawacz używa tej metody, która odpowiada materiałowi, pozycji spawania i wymaganej charakterystyce spoiny.

Przeczytaj również:

Jak ustawić palnik do cięcia metalu?

Jaki gaz do spawania nierdzewki?